"Koridorda, sedyede öldü adam.
götürdüler.
Artık ne ümit, ne keder.
Ne ekmek, ne su.
Ne hürriyet, ne hapislik,
Ne kadınsızlık, ne gardiyan, ne de tahta kurusu,
Ve ne de karşında oturup yüzüne bakan kediler,
Bu iş, bitti, tamam.
Lâkin devam ediyor bizimkisi,
sevmek, düşünmek ve anlamakta devam ediyor kafam,
dövüşemeyişimin affetmeyen öfkesi devam ediyor.
Ve sabahtan beri karaciğer sancımakta berdevam."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder