"Ben kafes, sen sarmaşık;
Dolan dolanabildiğin kadar!
"

22 Kasım 2017 Çarşamba

gözlerim şiş parmaklarım uyuşuk olsun


insan zamanla hiçbir şey hissetmiyor gerçekten
Serge Gainsbourg'un dediği gibi;
güneş enderdir
ve mutluluk da
hayat boyunca
aşk kayboluyor
gidince gidiyor mu ya o hakikaten?
hayat tek kullanımlık, tek hatada hükmünü yitiren bir oyun mu?
öyle galiba.
10 sene önce şu şarkıyı tavanı izleyip göğsümü sıkan gücü limona benzeterek ekşi suyunun salgıladığı acıyı ciğerlerimde hissedip tekrar tekrar dinlediğimi hatırlarım.
sonra bilmem kaç tane film soundtrack yaptı. her denk gelişimde kabuk tutmuş yararayı koparıp kanattı.
şimdi bir şey hissetmiyorum dinleyince.
kalbim bir şey hissetmiyor.
sadece mantığımla diyorum ki; güzel şarkı..tarihime not..

Hiç yorum yok: